Ντου και ξύλο και φωτιά, για να βρούμε λευτεριά!

Κι εν όψει καλοκαιρινής περιόδου, με τις πρώτες πυρκαγιές ήδη να έχουν εκδηλωθεί, τα καμένα πυροσβεστικά οχήματα είναι πολύ επαναστατικά και χρήσιμα.

Ενώ τώρα που έσπασαν και έκαψαν αυτοκίνητα, μαγαζιά και κτίρια ακόμα μία φορά, το χρέος της χώρας θα εξαφανιστεί, θα αποδοθεί δικαιοσύνη και το βιωτικό μας επίπεδο θα βελτιωθεί.

Αλλάζει, άραγε, το πολιτικό κατεστημένο με καταστροφές; Αλλάζει ακόμα και με πορείες διαμαρτυρίας;

Ίσως γι'αυτή την κατάσταση φταίει και η ανοχή μας, στην καλύτερη περίπτωση, απέναντι στην πλειοψηφία των συμπολιτών μας που βάζουν μέσο για να κάνουν οτιδήποτε, δίνουν, ή παίρνουν φακελάκια, χτίζουν παράνομα, αγοράζουν το δίπλωμα αυτοκινήτου, ή το πτυχίο τους, ή το παίρνουν με σκονάκια, που κάνουν μεταπτυχιακά χάρη στις κομματικές τους διασυνδέσεις στο πανεπιστήμιο, διορίζονται χάρη στις γνωριμίες τους χωρίς να έχουν τα απαραίτητα προσόντα γνωρίζοντας ότι παίρνουν τη δουλειά κάποιου που την αξίζει, χρεώνονται μέχρι τα μπούνια για να τους βλέπουν με ακριβό αυτοκίνητο, ή τσάντα, πετάνε τα σκουπίδια τους στο δρόμο, γεμίζουν ομπρέλες, ή χαίρονται να βρίσκουν ξαπλώστρες σε άλλοτε παρθένες πανέμορφες παραλίες, και δεν ξέρω πού να τελειώσω. Ίσως φταίμε κι εμείς. Επειδή ζούμε έτσι, επειδή έχουμε τέτοιους φίλους και δεν τους κατακρίνουμε, επειδή απλώς το ανεχόμαστε.. Από τη δική μας κοινωνία βγαίνουν και αυτοί που ψηφίζουμε. Ποιος να βρεθεί να τους καταδικάσει κι αυτούς;και τους επιχειρηματίες που έχουν κατακλέψει τον τόπο τόσα χρόνια; Οι όμοιοι, ή εαυτοί τους;



ΥΓ: Δε θέλω να επεκταθώ στο θάνατο τριών συνανθρώπων μας κι ενός αγέννητου μωρού, θύματα όλοι τους της κοινωνίας μας, κατ'αρχήν, και μετά των μολότοφ.. Ένα μεγάλο μέρος της οποίας θεωρεί ότι με τη βία θα επιβάλλει το δικό του δίκαιο – είτε αυτό ταυτίζεται είτε όχι με το δίκαιο του συνόλου.

Τι φτουράνε μία Siemens, ένα «Βατοπέδι», ομόλογα, αυθαίρετα, αναψυκτήρια, Πακιστανοί, υποκλοπές, και κάτι «ψηλά», μπροστά σε 3 ντεσιμπέλ!

Μερικά χρόνια πριν, κάποιος πολύ δικός μου άνθρωπος, δούλευε σαν υπεύθυνος σε ένα μπαράκι. Μπήκε η αστυνομία να ελέγξει την ένταση της μουσικής, και σε μία αλλαγή ανάμεσα σε δύο τραγούδια, ξεπέρασε το όριο κατά 3 ντεσιμπέλ (το όριο είναι 80, για να καταλάβετε το μέγεθος της….παράβασης). Σε αυτές τις περιπτώσεις ισχύει το αυτόφωρο. Ως υπεύθυνος, πέρασε τη νύχτα του στο κρατητήριο, κι ακολούθησε δίκη. Η οποία, ως είθισται στη χώρα μας, πήρε αναβολές.

Γιατί το αναφέρω; Ο φίλος μου πήγε σήμερα στην πόλη όπου δούλευε τότε, για να δικαστεί για εκείνη την παράβαση. 3 χρόνια μετά, αν δεν κάνω λάθος, για 3 ντεσιμπέλ. Η δίκη αναβλήθηκε πάλι, λόγω απεργίας των δικηγόρων, οπότε θα χρειαστεί να «ξανατραβηχτεί» εκεί πέρα. Την ίδια στιγμή που η Κυβέρνηση, κλείνοντας τη Βουλή, παραγράφει εγκλήματα κατά του Δημοσίου και της χώρας, ύψους δισεκατομμυρίων ευρώ, χωρίς ν’ανοίξει ρουθούνι. Όσοι πλούτισαν σε βάρος όλων μας, στη χειρότερη περίπτωση θα πάνε σπιτάκι τους να απολαύσουν τους καρπούς των κομπίνων τους. Κι ο κάθε άνθρωπος σαν κι εμάς θα συνεχίσει να τρέχει σε δίκες για 3 ντεσιμπέλ..

Αναρωτιέμαι, χωρίς να ελπίζω πραγματικά· άραγε γίνεται να ψηφιστεί ποτέ κάποιος νόμος που να καταργεί τις παραγραφές των αδικημάτων – εγκλημάτων εις βάρος όλων μας, από Κοινοβουλευτικά και επιχειρηματικά στελέχη; Είναι νομικά εφικτό να ψηφιστεί ένας νόμος που να αποδίδει δικαιοσύνη, επιτέλους; Ή θα ήταν τουλάχιστον αφελές να ελπίσω;